Uydumuz Ay’ın, Neden Hep Aynı Yüzünü Görüyoruz?

Uydumuz Ay’ın, Neden Hep Aynı Yüzünü Görüyoruz?

Dünya’dan Ay ‘a baktığımızda, Ay’ın sadece bir yüzünü görebiliyoruz. Bu durumu oranla ifade edecek olursak eğer Ay‘ın sadece %51‘lik bir kısmını Dünya’dan görebiliyoruz. Karanlık kalan %49‘luk kısımı ise Dünya’dan hiç göremiyoruz. Peki ya bu karanlık kısım hiç Güneş ışınlarına maruz kalmıyor mu? Hep mi karanlık?

Cevap : Hayır. Aslında Ay‘ın bir yüzü sürekli karanlık değildir, belirli dönemlerde Güneş tarafından aydınlatılır, fakat bu durum Dünya’dan gözükmez. Yani Ay’ın her iki yüzüde eşit miktarlarda Güneş tarafından aydınlatılıyor.

Ayın karanlık yüzü ilk defa 1953 yılında Sovyet Uzay Aracı ”Luna” tarafından görüntülendi.

Sovyet Uzay Aracı Luna.

Sovyet Uzay Aracı Luna.

Bizler Dünya’dan Ay’ın sadece bir yüzünü görüyoruz çünkü Ay, Dünya’nın etrafında her 1 dönüşü sırasında kendi etrafında da 1 tur dönüyor. Bu nedenle bizler Ay’ın hep aynı yüzünü görmüş oluyoruz. Kendi ekseni etrafında dönüş süresi ile, Dünya etrafında dönüş süresi aynıdır. Bu döngü 29 günlük bir periyot halinde tekrar eder.

Ay Aslında Bu Şekilde Bir Dönüş Hızına Sahip Değildi!

Gök bilimciler, birçok doğal uydu gibi, Ay’ın yaşamına farklı bir oranda dönerek başladığını düşünüyor. (Ay örneğinde, gök bilimciler bir zamanlar Ay’ın kendi ekseni etrafında daha hızlı döndüğünü düşünüyor.) Fakat zamanla gezegenimizdeki yer çekimi, Ay yüzeyindeki şişkinlikler üzerinde kuvvet uygulayarak dönüşünü yörünge periyodu ile senkronize olmaya zorladı. Bu aslında oldukça yaygın bir şey; Satürn’ün ve Jüpiter’in çoğu uydusu gelgitsel olarak ana gezegenlerine kilitlidir.

Teknik olarak Ay’ın karanlık yüzeyi yoktur. Ay’ın ekseninin eğik olması Ay mevsimlerine ve Ay’ın Kuzey ve Güney kutuplarının daha fazla yüzeyini görmemize olanak sağlıyor. Ama bu fazladan gördüklerimiz sadece %9’lık bir alana denk geliyor. Yani %41 lik alanı Dünya’dan hiç bir şekilde göremiyoruz.